Bidden: verlangen naar leven

Wat is bidden, hoe doe je dat, en waarom doe je dat eigenlijk? Het is goed om daar eens bij stil te staan. In het algemeen doen we er moeilijker over dan nodig is. Bidden lijkt immers op ademhalen: ook dat gaat in de meeste gevallen vanzelf.

Wat is dat: bidden?
De meesten van ons hebben, denk ik, als kind leren bidden en zijn er als vanzelf mee opgegroeid. Bidden was vooral: vragen, vragen om hulp, om troost, of om het welslagen van een operatie. God kon immers alles, almachtig als Hij was, en Hij bestierde vanuit de hemel alles en alles op aarde. Bidden was ook: gebeden opzeggen, woorden van andere mensen, van de kerk. Alles heel vertrouwd en vanzelfsprekend. Maar veel van die vanzelfsprekendheid is verdwenen. Het beeld dat we van God hebben is veranderd, God is verderweg geraakt en ongrijpbaarder geworden. ‘Ik kan niet meer bidden’ hoor ik mensen zeggen, of: ‘je kunt net zo goed niet bidden, want er verandert toch niets.’ Wat is dat eigenlijk: bidden, écht bidden, heel persoonlijk, en hoe doe je dat?
Bidden is: verlangen naar leven, écht leven; is: willen léven, onverkort en onverkromd. Als je verlangt te leven, ben je aan het bidden. Waarom? Omdat al wat leven is iets van God zelf is. Híj is het leven van alwat leeft. Verlang je dus om te leven, dan verlang je naar God. ‘Je verlangen is je gebed’ zei Augustinus dan ook. En dan komt bidden heel dichtbij, op heel veel verschillende manieren. Dan bidden we méér dan we denken. Ik noem, ter herkenning, enkele van die manieren, voor een deel ontleend aan overpeinzingen van Maurice Bellet. Ieder kan uiteraard dit lijstje aanvullen.

Heel gewone manieren van bidden
Er zijn soms dingen die je aan niemand kwijt kunt. Die zeg je dan zelf tegen jezelf, ’s avonds in bed en je denkt daarbij dat je ze tegen iemand zegt: bidden. Je praat met een overleden partner of een verloren kind, om vrede te zoeken en je met het afscheid te verzoenen, omdat je gelooft dat ze bij God zijn, ook al weet je niet goed wat dat zeggen wil: bidden. Je groot en heel voelen door de liefde en vriendschap die je zomaar van anderen mag ontvangen: bidden. Je kijkt naar oude foto’s, je wandelt als het ware door je leven heen en er groeit dankbaarheid in je hart voor al die mensen die hun leven met je hebben gedeeld: bidden. Je wandelt en geniet van de natuur, je probeert het stil in jezelf te laten worden omdat je weg wilt komen uit je gejaagdheid, uit de verwarring die er in je kan zijn, zodat je weer ópen kan gaan: bidden. Je kind knuffelen en je daarbij verwonderen over het leven dat aan jou is toevertrouwd en dat jou vol maakt van een grote liefde: bidden. In een kerk zitten en rondkijken, aan niets denken, ruimte worden, en dan weer weggaan: bidden. De Bijbel openslaan, alléén maar openslaan, en dan erover nadenken dat je zelf ook zó’n boek bent, vol verhalen over liefde, vriendschap, verlies en geweld: bidden. Verdriet voelen omdat je vaak niet bidden kunt, omdat je hart soms koud is, omdat het evangelie je eigenlijk niets zegt, en daaraan lijden: bidden. Schaamteloos als een klein kind met God praten, zonder acht te slaan op jezelf: bidden. Verlangen, wanhopig verlangen dat er een einde mag komen aan het geweld, de wreedheid en de domheid waarmee mensen elkaars leven verpesten, verlangen naar vrolijkheid, licht en tederheid: bidden. Naar muziek luisteren, en via die muziek naar de muziek in jezelf: bidden. Gewoon met je handen bezig zijn, huishoudelijk werk, werk in de tuin, bezig zijn met iets te maken en je gedachten de vrije loop laten zodat je ziel aan de oppervlakte kan komen: bidden.

Gebed en leven
Want wat is bidden anders dan communiceren met de oorsprong en de diepste bron van je léven, en dús met God? Daarom, ook dat moet worden gezegd, kunnen er óók tijden zijn dat je niet, of niet meer bidden kunt, omdat je geen raad weet met wat jou overkomt, omdat je dat geen plaats in je léven kunt geven, of omdat je domweg te krampachtig leeft. Op zulke momenten is bidden: wachten, je geduld bewaren, je de tijd gunnen om er doorheen te komen en om op een nieuwe manier vertrouwen te krijgen in het leven.
Is bidden moeilijk? Niet dus. Bidden is heel eenvoudig: je erop toeleggen om écht te leven, om ongerepter mens te worden, om niet over jezelf heen gebogen door het leven te gaan. Wanneer je je daarop toelegt, wanneer je bezig bent voluit méns te zijn en het méér en méér te worden, wanneer je van jezelf áf probeert te leven en je verzet tegen al wat het échte leven jou of anderen in de weg staat, dan ben je vol van God, en ís je léven bidden, héél je leven. En dan is het tenslotte goed te bedenken: zoals ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is, zó bidt ieder mens op zijn of haar eigen manier.

André Zegveld

Lees verder...

Preek van de week

27-01-2020

Hoe ziet een mens in wie Góds Woord vlees en bloed wordt eruit, een mens die laat zíen hoe je leven moet zónder door de

Lees meer
Preek van de week

Preek van de week

27-01-2020 Lees meer

Geschiedenis schrijf je samen

03-12-2019

Op 22 november herdachten wij in Denekamp het 150 jarig bestaan van onze congregatie, de congregatie van der zusters Fra...

Lees meer
Geschiedenis schrijf je samen

Geschiedenis schrijf je samen

03-12-2019 Lees meer

Kerstmis

26-11-2019

Nog een paar dagen, en dan vieren wij het feest van Kerstmis: de geboorte van Jezus. Op 24 december vieren we de Kerstna

Lees meer
Kerstmis

Kerstmis

26-11-2019 Lees meer